Slechte seks: doe ik het goed?

slechte seks doe ik het goedEen deelnemer aan “Feedback als kwaliteitshefboom” bracht een geweldige illustratie aan over hoe je feedback niet vraagt. Bij een vrijpartij stel je die ene vraag die op je lippen brandt. En meteen besef je dat net die vraag je gaat opleveren wat je vreest: Slechte seks.  “Doe ik het goed?”

Gesloten vragen?

Je hoopt natuurlijk dat het antwoord ergens tussen “enigszins positief” en “perfect, geweldig!” ligt. Anders zou je eerder een open vraag stellen. Je weet wel: een vraag die begint met “Hoe” of iets dergelijks. Dan is er natuurlijk nog steeds de hoop dat het antwoord zich aan de positieve kant van het spectrum bevindt. Het geeft de bevraagde alvast iets meer nuanceringsruimte.

Het oordeel.

Goed, je stelt de vraag anders: “Hoe (goed) doe ik het?” In de veronderstelling dat je met de partner een voldoende goede band hebt, kan je verwachten dat het antwoord vertekend wordt door het woordje “ik” in de vraag. Je vraagt schijnbaar naar de kwaliteit van je prestatie, maar de “ik” maakt het moeilijker voor de ander om daar echt open over te zijn. Bovendien is de kans groot dat je een antwoord krijgt over hoe het is – in gradaties van goed en slecht – zonder veel kader. Je krijgt een soort rapport of oordeel.

Denk ook eens aan WIIFMP.

“What’s In It For My Partner?” Je vraag om feedback zal meer waardevolle informatie opleveren als je vooruit kijkt met het belang van alle betrokkenen in gedachten. Maak je partner tot een bondgenoot die jou met plezier haar of zijn wensen en verwachtingen vertelt. Gegarandeerd dat de volgende vrijpartij nog meer een win-win-verhaal wordt. De vraag die jullie beiden het meest oplevert klinkt ongeveer als volgt: “Hoe maken we het beter?”

Deel je feedback.

Ik nodig (daag) je uit om hieronder te delen hoe dit voor jou en je partner uitpakt: in seks en ook in je professionele of andere contexten. #durftedelen.

In elk geval wensen we (mijn partner en ik) je een steeds beter seksleven.